تو به شفافی شبنم روی برگها
من مثل ی برگ زردی که میوفته از درختا
تو مثل طراوت گلهای نرگس
روی قلبم
من نوشتم بی تو هرگز
بین من و تو فاصله غوقا میکنه
یاد حرفای قشنگت من و رها نمی کنه
تو من و گذاشتی رفتی توی روزگار وحشی
توی کوچه های غربت دنبالم حتی نگشتی
تو مثل ستاره ای که توی شبهای سیاهم
میدرخشی و میشی جون پناهم
تو مثل طراوت گلهای پونه
چرا رفتی ازبرم ای دیونه
تو مثل ی تیکه ابری توی آسمون آبی
پاک وصادق مثل رویا مثل خوابی
بگو یک بار آره یک بار
بر میگردی یا هنوزم بی تفاوت یخ زدی
بین من و تو فاصله غوقا میکنه
یاد حرفای قشنگت من و رها نمی کنه
تو من و گذاشتی رفتی توی روزگار وحشی
توی کوچه های غربت دنبالم حتی نگشتی
